Sign in Subscribe
17 min read AI

AI in week 12

AI in week 12

Hallo allemaal!

Daar zijn we weer. Voor wie zich afvroeg hoe mijn marathon is afgelopen... Niet zo goed! Ik kreeg te veel last van mijn heup en ik heb het niet verder dan een halve gered :( Maar gelukkig was er veel nieuws deze week dat wel goed is!

And for the English fans, I did translate last week's newsletter and this one too again is available in English!

Vrouw in de media award

Helaas, ik heb niet gewonnen, maar wel een eervolle vermelding gekregen bij de Vrouw in de media-award 2025:

De vakjury kende daarnaast een eervolle vermelding toe aan dr. Felienne Hermans, hoogleraar informatica aan de Vrije Universiteit Amsterdam, voor haar scherpe en toegankelijke duiding van kunstmatige intelligentie in het publieke debat.

Dat is toch fijn voor mij, maar vooral ook fijn dat organisator Janneke van Heugten zich 17 jaar lang zo sterk gemaakt heeft voor meer vrouwen in de media, het blijft enorm hard nodig.

Zeker in de wetenschap hebben we nog een enorm lange weg te gaan, was onlangs ook nog te lezen in de NRC. Hoogleraar Margriet van der Heijden beschrijft is het idee dat beta voor jongens is hardnekkig:

[D]aar vatte halverwege de twintigste eeuw de term 'Knabenphysik', jongensnatuurkunde, het idee samen dat wetenschap vooruit gedreven werd door jonge mannen met een aangeboren talent en een rebelse geest, die een netwerk vormden én tegelijk als losse individuen voortdurend in competitie met elkaar waren.

Zeer zeer herkenbaar natuurlijk ook in de informatica. Om dat beeld tegen te gaan, maar ook omdat vrouwen nu eenmaal vaak een net ander perspectief hebben dan mannen is het belangrijk dat we zichtbaar zijn en de feministische strijd blijven voeren.

En dat zal altijd met tegenstand gepaard gaan, dat kan niet anders. Want feminisme, zoals mijn idool A.R. Moxon zegt, is per definitie upsetting voor mannen, helaas. We denken vaak (en graag) dat mannen inzien dat feminisme goed is, eerlijk voor vrouwen maar uiteindelijk ook fijner voor mannen zodat er voor hen ook meer opties in het leven zijn, minder werken, meer zorg, als dat is wat ze willen (of werken in de kinderopvang, waar sommige ouders ze blijkbaar niet willen!) maar zo werkt het niet. Feminisme voelt als een aanval als je je eigenwaarde haalt uit mannelijk zijn:

Feminism completely and directly challenged patriarchy's authority and the underpinnings of its institutions and narratives, and this made people who depended upon patriarchy for fortune and identity very upset and enraged and violent, and all this rage was usually presented as a problem—insofar as it was perceived as something that was being done to men by women, and that it was up to society to solve that problem on behalf of men, mostly by making women not insist on being human beings so much.

En juist omdat mannen het hele probleem niet zien (de silent viewpoint) is in hun ogen iedere actie tegen ongelijkheid, de ongelijkheid. Het idee dat vrouwen meer macht krijgen, door educatie bijvoorbeeld, is dus voor sommige mensen een probleem an sich. Geen wonder dat sommige mensen staan te juichen als er een technologie opduikt die de macht van hoog-opgeleide vrouwen wat macht afneemt, zoals, nee niet de Taliban, maar... Silicon Valley.

Dus, meer vrouwen in de media, heel heel nodig. Helaas was dit de laatste editie van de award, begrijpelijk want het is natuurlijk ook veel werk, maar ook zonde!

Een aaltje in je bips

Begin dit jaar haalde ik een stuk van Peter Vandermeersch aan, oud-hoofdredacteur van NRC, waarin hij zegt dat je alleen, ik citeer "grip op de werkelijkheid kan houden" als je AI gebruikt.

Maak, zei ik toen, met dat stuk lekker de haard aan, en ach ja, soms geeft het universum je een klein cadeautje. Want wie blijkt zelf toch niet helemaal de grip op de werkelijk het hebben...? Vandermeersch. In NRC lezen we deze week:

In 15 van de 53 blogposts die hij schreef, staan citaten die onvindbaar zijn in de publicaties waar Vandermeersch ze vandaan zegt te hebben, zoals nieuwsartikelen en wetenschappelijke onderzoeken. Zeven geciteerden bevestigen dat zij de aan hen toegeschreven uitspraken niet deden in deze publicaties – noch, voor zover ze zich herinneren, elders. Bij elkaar gaat het om tientallen citaten. 

Grappig, want in het stuk uit december 2025 had hij het, natuurlijk, over controleren, het medicijn tegen hallucinaties:

Journalisten maken nog altijd verhalen, maar de kern van het ambacht verschuift. Waar journalistiek vroeger draaide om het produceren van berichten, draait zij nu om interpreteren, filteren en controleren. Nooit in de geschiedenis van de mensheid groeide de informatiestroom zo massaal. Overdaad is geen abstract probleem meer, het is een dagelijkse realiteit die het vermogen tot duiding aantast.

(Wetende dat hij AI gebruikt, zien we hier misschien met de formulering "het is niet .... meer, het is ...." wel een snufje AI??) Maar hij noemt zelf dus wel het belang van controleren, en het risico van een overdaad die je niet meer goed zelf kan duiden. Het is dus niet dat hij niet wist dat het een probleem was!

Dat is steeds het verhaal van de hypers, ja het is geweldig, je moet er alleen wel goed mee om gaan. Niet alleen voor journalisten, maar natuurlijk ook voor leerlingen en studenten. Maar kunnen we nou echt verwachten van tieners en jongvolwassenen dat die quotes controleren als potjandriedubbeltjes een oud-hoofdredacteur dat blijkbaar niet eens kan (of niet eens doet)?

Dus wat is dan de onvermijdelijke conclusie die hij ook zelf moet trekken?

Vandermeersch zegt recentelijk veel „strikter” en „terughoudender” te zijn geworden met AI. Eerder was hij „natuurlijk wel op de hoogte van de mogelijkheid tot hallucinaties, maar ik onderschatte duidelijk de kracht ervan.”

Ok, fijn, beter ten halve gekeerd enzo, maar ik en mijn mede-critici worden voortdurend aangesproken op ons verzet, soms op heel onplezierige wijze. Ik vind het jammer dat Vandermeersch dáár niet naar verwijst. Er had ook kunnen staan (let op, ik verzin nu een quote, maar dat doe ik zonder AI en ik zeg het erbij!): "ik was natuurlijk wel op de hoogte van de mogelijkheid tot hallucinaties, maar ik nam de waarschuwingen daaromtrent niet serieus genoeg." Hij geeft helemaal geen rekenschap aan het feit dat hij dit prima had kunnen weten.

En dat dit mis gaat, is geen persoonlijke oopsie, maar heeft impact op het hele veld, zoals NRC zelf ook meldt:

Uit onderzoek door het Reuters-instituut in zes landen bleek dat 27 procent van de respondenten er niet op vertrouwt dat journalisten AI-gegenereerde berichtgeving controleren voordat ze het publiceren.

En weet je, ik sluit me aan bij die 27% want daar hebben we, gezien deze berichtgeving, alle aanleiding toe. Een goed stuk schrijven, dat is serieus werk, en het is onbegonnen werk om alles wat uit een AI komt te checken. Doe het gewoon niet, schrijf het zelf, en wie er nog bij mij aankomt met goed controleren stuur ik linea recta door naar Vandermeersch.

Een nieuw paper

Terwijl jij deze nieuwsbrief leest, ben ik op weg naar Luxemburg, om daar een nieuw wetenschappelijk paper te presenteren! Ik heb er deze week al kort wat over geschreven (in het Engels), hier doe ik het nog even dunnetjes over in het Nederlands. Dit paper is, zoals de meeste van mijn recente papers, ingegeven door de centrale vraag die mijn onderzoekslijn heeft gekannibaliseerd: "wat is nou toch informatica"? Bij natuurkunde wil je de wereld begrijpen, als je een taal studeert leert je daar de grammatica van, de geschiedenis en haar literatuur, studeer je geneeskunde dan word je dokter, na rechten word je jurist, maar wat is informatica en wat word je ermee? Het blijft vaag als je erin duikt, en dat is dus wat ik gedaan heb!

Dat is geen (echte) informatica

In de meer dan twintig jaar dat ik in de informatica werk, heb ik zo vaak mensen horen zeggen: "dat is geen (echte) informatica". Op de een of andere manier—als een bevestiging was dat ik niet gek ben—zat ik deze week geleden in een vergadering waar iemand die zin uitsprak. Als er iets is dat geen informatica is, dan volgt daaruit logischerwijs dat er ook iets moet zijn dat wel informatica is, en dat zouden we dan kunnen definiëren.

Ik ben hierin geïnteresseerd als wetenschapper, omdat ons vakgebied de wereld in verregaande mate vormt, dus is het belangrijk om het te begrijpen, maar ook persoonlijk, omdat mij deze vraag vaak is gesteld. Dingen die ik wilde doen (mensen interviewen over hun werk met computers, kinderen leren progammeren, lezingen geven over algoritmes) werden vaak als niet echt bestempeld en daarvoor voelde ik me er niet altijd bij horen (zie ook 2025, week 40 en week 44).

In de informatica leer je niets over wetenschapsfilosofie

Het blijft echter erg moeilijk om informatica te definiëren. Eén van de redenen is dat je, als je informatica studeert, zelden iets leert over epistemologie–kennis over de kennis–waardoor we allemaal het vocabulaire missen om goed na te denken over hoe een vakgebied tot stand komt.

De ACM Computer Science Curricula 2023 bijvoorbeeld, een document dat tot doel heeft "inform educators and administrators on the what, why, and how to cover undergraduate Computer Science over the next decade", bevat zeventien domeinen, maar geen daarvan heeft betrekking op onderzoeksmethoden, metawetenschap of wetenschapsfilosofie. Dit sluit aan bij mijn persoonlijke ervaring als student op bachelor-, master- en PhDniveau: je leert niet echt hoe je wetenschap moet bedrijven en hoe andere vakgebieden dat doen.

En nu denk je misschien dat dat normaal is voor een beta-vakgebied, maar dat is het niet. De EU TUNING-kwalificatie definieert negen kernelementen voor een bacheloropleiding natuurkunde. Een daarvan is "Experimental design and scientific investigation" en een andere is "Scientific culture", waarin wordt uiteengezet dat een kandidaat op bachelorniveau kan:

Describe the main traits of the historical and epistemological development of physics and relate them to changes and/or issues in technology, society, and the rules of the scientific community.

Dat is dus... veel meer dan ik ooit heb geleerd; ik denk ik pas jaren na mijn PhD voor het eerst hoorde over het concept "epistemologische ontwikkeling" van een vakgebied.

En dit gebrek aan kennis over kennisopbouw leidt tot problemen!

Informatica is niet één, maar drie dingen

Dit gebrek aan begrip van kennisopbouw zou, denk ik, in elk vakgebied een probleem zijn, omdat het betekent dat je de woordenschat mist om de problemen te bespreken. Maar dat geldt nog meer voor de informatica, die niet echt één samenhangend vakgebied is, maar drie afzonderlijke. Er is een wiskundige traditie die zich richt op bewijzen, een technische traditie die computers bouwt en ernaar streeft ook software te bouwen volgens technische principes, en een empirische traditie die andere vakgebieden ondersteunt bij het analyseren van data (denk aan "data science")

Deze drie tradities hebben totaal verschillende opvattingen over onderzoeksmethoden en -praktijken, en ze gaan niet van nature samen. Dat is op zich misschien geen probleem (de natuurkunde heeft ook een theoretisch en experimenteel deel), maar deze gebieden zijn het ook niet echt eens over een overkoepelend doel van de informatica.

Bouwen we software in de echte wereld, die onvermijdelijk zal veranderen, kapotgaan en in wisselwerking staan met de wereld? Of bewijzen we hoe computers zich gedragen onder theoretische omstandigheden? Of gebruiken we computation in brede zin om kennis op andere gebieden te bevorderen? Dit ontbreken van een gezamenlijk doel, bovenop de andere meningsverschillen en het gebrek aan kennis over de problemen die dit kan veroorzaken, is een probleem.

En dat zorgt ervoor dat "informatica" als vakgebied voortdurend ter discussie staat, geïllustreerd door "dat is geen (echte) informatica". De grenzen van het vakgebied moeten steeds opnieuw worden afgebakend, omdat iedereen voortdurend het risico loopt buiten de boot te vallen.

Eén van de deelgebieden die telkens wanneer de grenzen opnieuw worden getrokken buiten de boot valt, is alles wat met mensen te maken heeft. Hoewel mens-computerinteractie een groot deelgebied van de informatica is (de conferentie CHI is de grootste en meest geciteerde conferentie op dit gebied), past het niet in de drie tradities en als zodanig wordt iedereen die eraan deelneemt geconfronteerd met de gevreesde "niet echt"-vraag.

Dit heeft te maken met de hiërarchie van wetenschappelijke vakgebieden, zoals zo treffend geïllustreerd door XKCD:

Waar mijn nieuwe paper over gaat!

Lang verhaal nog steeds behoorlijk lang, maar ik heb dus een paper geschreven over al het bovenstaande en meer! Dat paper:

  • Analyseert hoe vier verschillende boeken over de disciplinaire grenzen de informatica kaderen (spoiler alert: ze definiëren allemaal min of meer de drie bovenstaande tradities). Hiervoor gebruik ik een raamwerk van Shirley Gregor dat geweldige vragen stelt over wetenschappelijke vakgebieden.
  • Merkt op hoe mensgerichte vakgebieden buiten de analyse vallen, en plaatst dat in de context van de redenen waarom dat zo is gekomen (spoiler alert: het is niet alleen een kwestie van komisch, zoals de strip hierboven, citaten volgen in feite prestige, dus kort gezegd citeert de sociologie wiskunde vaker dan andersom)
  • Stelt dat omdat we geen goed begrip hebben van hoe wetenschap werkt, onderzoek dat dit wel bestudeert (Kuhn, Foucault, Hacking) niet wordt geciteerd. Dit is natuurlijk een kip-en-ei-situatie!

Klinkt dat leuk en wil je nog 30 pagina's meer?! Download dan de preprint!

En dan nog even dit

Events voor in de agenda!

Goed nieuws

Vorige week had ik weinig goed nieuws, en nu barst ik van de fijne stukken. Het zal het lekkere weer wel zijn! Bijvoorbeeld dit hoopvolle stuk van Laurens Verhagen in Volkskrant over dat het mogelijk is (al is het niet zo makkelijk) om je data te verhuizen op BlueSky. En in Duitsland gebeuren fijne dingen, daar maken ze ODF en PDF de enige toegestane data-formaten, dus geen verplichte Microsoft docx-jes meer, dat maakt de weg open voor meer open source en meer vrijheid van vendors.

En dit paper deed me weer een beetje in de mensheid geloven! Je hoeft eigenlijk alleen de titel te lezen en dan word jij ook weer blij: "Is a random human peer better than a highly supportive chatbot in reducing loneliness over time?" De onderzoekers volgen bijna 300 studenten twee weken lang en die moesten chatten met een chatbot of met een medestudent (of in hun dagboek schrijven als controlegroep) En wat blijkt? Batteridge's law of headlines geldt hier niet, het antwoord is... JA.

Although our chatbot “Sam” was designed to offer consistent support rooted in principles from relationship science, interacting with this chatbot did not yield the same psychological benefits as interacting with a randomly selected first-year university student. 

En fijn nieuws voor wie er net als ik onder de rook van Schiphol woont; het aantal vluchten moet hoogstwaarschijnlijk fiks omlaag!

Ok, deze is iets minder happy... Grammarly gaat stoppen met het gebruiken van avatars van echte mensen om feedback te geven op schrijfwerk in hun feature "Expert Review". Dit is op zich goed nieuws, maar het is ook absurd dat ze dachten dat dit zou kunnen, en dat het goed zou vallen! Rekenden ze op de backlash en de gratis reclame...? Je zou het bijna denken. En nu moeten ze dus hun woorden opeten. Ja, nee, het was natuurlijk maar een experimentje á la "move fast and break things" en het is weer de verantwoordelijkheid van de mensen die er last van hebben om het te repareren:

Over the past week, we received valid critical feedback from experts who are concerned that the agent misrepresented their voices. This kind of scrutiny improves our products, and we take it seriously. 

Het is een beetje hetzelfde als met mijn neppaper waarover ik het van de week op al BlueSky had, de burden ligt op de mensen die er last van hebben om grote bedrijven te corrigeren.

Slecht nieuws

Ik zeg weleens, als ik ooit minister word, zou ik alle middelbare scholen in Nederland om 10 uur laten starten, een evidence-based interventie van jewelste. En relaxed ook voor docenten, dan kan je 's morgens voorbereiden of nakijken (of ook uitslapen!) En dat blijkt dus ook voor studenten te gelden, vooral jonge studenten: tentamens in vroege ochtend leiden tot meer onvoldoendes (en dus voor docenten extra nakijkwerk), aldus ScienceGuide (helaas achter de paywall, maar met een universiteitsadres kan je er over het algemeen bij).

Er dreigt een watercrisis in Texas, deze zomer zou het drinkwater daar zomaar eens gewoon op kunnen zijn. Dat kon je ten eerste al lang zijn aankomen (net als hier) maar zo ook wel eens de oliecrisis nog ergens kunnen maken omdat raffinaderijen ook water nodig hebben, en dat kan natuurlijk weer tot meer geopolitieke instabiliteit leiden.

Geniet van je boterham!

English!

And we're back. For those of you wondering how my marathon went... Not so well! My hip was giving me too much trouble, and I didn't make it past the halfway point :( But luckily, there was plenty of good news this week!

Woman in Media Award

Unfortunately, I didn't win, but I did receive an honorable mention in the Dutch the Woman in Media Award 2025:

The expert jury also awarded an honorable mention to Dr. Felienne Hermans, professor of computer science at VU University Amsterdam, for her sharp and accessible interpretation of artificial intelligence in the public debate. (translated from Dutch).

That’s nice for me, of course, but it’s especially nice that organizer Janneke van Heugten has been such a strong advocate for more women in the media for 17 years—it remains desperately needed.

We still have a very long way to go, especially in science, as was recently reported in the NRC. Professor Margriet van der Heijden describes how the idea that STEM is for boys is persistent:

[I]n the mid-twentieth century, the term "Knabenphysik"—boys’ physics—summed up the idea that science was driven forward by young men with innate talent and a rebellious spirit, who formed a network while simultaneously, as individual actors, were constantly competing with one another (translater grom Dutch)

This is, of course, very, very recognizable in computer science as well. To counter that image, but also because women simply often have a slightly different perspective than men, it is important that we are visible and continue to fight the feminist struggle.

And that will always be met with resistance; it cannot be otherwise. Because feminism, as my idol A.R. Moxon says, is by definition upsetting to men, unfortunately. We often (and gladly) think that men realize feminism is good—fair for women but ultimately better for men too, so that they have more options in life, less work, more care, if that’s what they want (or work in childcare, where some parents apparently don't want them!)—but that’s not how it works. Feminism feels like an attack if you derive your self-worth from being a man:

Feminism completely and directly challenged patriarchy’s authority and the underpinnings of its institutions and narratives, and this made people who depended upon patriarchy for fortune and identity very upset and enraged and violent, and all this rage was usually presented as a problem—insofar as it was perceived as something being done to men by women, and that it was up to society to solve that problem on behalf of men, mostly by making women stop insisting so much on being human beings.

And precisely because men don't see the problem (the silent viewpoint), in their eyes every action against inequality is, in itself, the inequality. The idea that women gain more power—through education, for example—is therefore, for some people, a problem in and of itself. No wonder some people cheer when a technology emerges that takes some power away from highly educated women, such as—no, not the Taliban, but... Silicon Valley.

So, more women in the media—very, very necessary. Unfortunately, this was the last edition of the award, which is understandable since it’s obviously a lot of work, but also a pity!

Bit in the butt by an eel

Earlier this year I quoted a piece by Peter Vandermeersch, former editor-in-chief of NRC, in which he says that you can only, and I quote, "keep grips on reality" if you use AI. "Use that kind of articles to light the fireplace" I wrote at the time, and well, sometimes the universe gives you a little gift.

Because who turns out not to have a complete grip on reality after all…? Vandermeersch. In NRC we read this week:

In 15 of the 53 blog posts he wrote, there are quotes that cannot be found in the publications where Vandermeersch claims to have sourced them, such as news articles and scientific studies. Seven of those quoted confirm that they did not make the statements attributed to them in these publications—nor, as far as they can recall, anywhere else. Altogether, this amounts to dozens of quotes.

Curious, since in the piece from December 2025, he was, of course, propagating checking as the miracle cure for hallucinations:

Journalists still create stories, but the core of the craft is shifting. Whereas journalism used to revolve around producing reports, it now revolves around interpreting, filtering, and verifying. Never in the history of humanity has the flow of information grown so massively. Excess is no longer an abstract problem; it is a daily reality that undermines the ability to interpret.

Knowing that he uses AI, do we perhaps see a hint of AI here in some of the phrasing. But he does himself mention the importance of verification, and the risk of an excess that you can no longer properly interpret yourself. So it’s not that he didn't know it was a problem!

That’s always the story with AI—yes, it’s amazing, but you just have to handle it properly. Not just for journalists, but of course also for pupils and students. But can we really expect teenagers and young adults to fact-check quotes like crazy ewhen a former editor-in-chief apparently can't (or doesn't even bother) to do so?

So what is the inevitable conclusion he must draw himself?

Vandermeersch recently said he has become much “stricter” and “more cautious” with AI. Previously, he was “of course aware of the possibility of hallucinations, but I clearly underestimated their power.” (translated from Dutch)

Okay, fine, better late than never and all that, but my fellow critics and I are constantly being called out for our resistance, sometimes in very unpleasant ways. I think it’s a shame that Vandermeersch doesn't mention that.

It could also have said (note! I'm making up a quote now, but I'm doing it without AI and I'm saying so!): "I was, of course, aware of the possibility of hallucinations, but I didn't take the warnings about them seriously enough." He doesnt acknowledge at all the fact that he could very well have known this. And the fact that this goes wrong isn't just a personal whoopsie, but has an impact on the entire field, as NRC itself reports:

A survey by the Reuters Institute in six countries found that 27 percent of respondents do not trust journalists to check AI-generated reports before publishing them.

And you know what, that seems reasonable. Writing a good piece is serious work, and it's an impossible task to check everything that comes from AI. Just don't do it; write it yourself, and anyone who comes to me claiming to have checked it thoroughly, I’ll send straight to Vandermeersch.

A new paper

This part is a separate post in English!

And then there's this

Events in English

  • On Thursday, April 17, I’ll be speaking at ICT Open about changing computer science curricula (my recent paper will definitely come up there too!)

Good news

Last week I had hardly any good news, and now I have plenty! It must be the nice weather! For example, this hopeful piece by Laurens Verhagen in Volkskrant about how it’s possible (though not that easy) to migrate your data to BlueSky (Dutch). And good things are happening in Germany, where they’re making ODF and PDF the only allowed data formats, so no more mandatory Microsoft docx files—that paves the way for more open source and more freedom from vendors.

And this paper restored my faith in humanity a little! You really only need to read the title, and it’ll make you happy too: "Is a random human peer better than a highly supportive chatbot in reducing loneliness over time?" The researchers followed nearly 300 students for two weeks; they had to chat with a chatbot or a fellow student (or write in their diary as a control group). And what did they find? Batteridge’s law of headlines doesn't apply here—the answer is. .. YES.

Although our chatbot “Sam” was designed to offer consistent support rooted in principles from relationship science, interacting with this chatbot did not yield the same psychological benefits as interacting with a randomly selected first-year university student.

And good news for those who, like me, lives next to Schiphol; the number of flights is most likely going to drop significantly!

Okay, this one’s a bit less happy... Grammarly is stopping the use of avatars of real people to provide feedback on writing in the "Expert Review" feature. This is good news in itself, but it’s also absurd that they thought this would be possible—and that it would go over well! Were they counting on the backlash and the free publicity...? You’d almost think so. And now they have to eat their words. Yeah, no, of course it was just a little experiment à la "move fast and break things", and once again it’s up to the people affected to fix it:

Over the past week, we received valid critical feedback from experts who are concerned that the agent misrepresented their voices. This kind of scrutiny improves our products, and we take it seriously.

It’s a bit like with my fake paper—the burden falls on the people affected to correct big companies.

Bad news

I sometimes say that if I ever become a minister of education, I’d have all high schools in the Netherlands start at 10 a.m.—an evidence-based intervention. And it’s more relaxed for teachers, too—then you can prepare or grade in the morning (or even sleep in!). And it turns out that applies to students as well, especially young students: exams in the early morning lead to more failing grades (and thus extra grading work for teachers), according to ScienceGuide (unfortunately behind a paywall, but with a university email address you can usually access it).

There is a looming water crisis in Texas; this summer, the drinking water there could simply run out. First of all, this has been coming for a long time (just like here), but it could also trigger an oil crisis somewhere, since refineries also need water, and that could, of course, lead to more geopolitical instability.

Enjoy your sandwich!

Member discussion